حتماً می دانی که بسیاری از بچه ها، «قلک» دارند. آن ها پولهای روزانه و توجیبی خودشان را هر روز در قلک می اندازند. آن وقت، مدتی که بگذرد، کم کم قلک پر از پول می شود ...

فکرش را بکن! یک عالمه سکه های ده ریالی، بیست ریالی و پنجاه ریالی ... اوه چه پول زیادی!

راستی، تو هم قلک داری؟ تو هم پول هایت را جمع می کنی یا نه؟ نمی دانم! اما این را می دانم که تو معنای جمع شدن پول یا هرچیز دیگری را که کم کم اضافه شود، می دانی. مثلاً تو خیلی راحت می توانی معنای این ضرب المثل را بفهمی که می گوید:

«قطره قطره جمع گردد وانگهی دریا شود»

درست است. کارهای ما هم همین طور است. یعنی چه؟ ببین عزیزم! اگر هر روز فقط یک کار خوب بکنی، در پایان هر هفته هفت کار خوب و در پایان هر ماه، سی کار خوب و در آخر هر سال سیصد و شصت و پنج کار خوب انجام داده ای. و این مقدار کمی نیست.

همین طور، اگر خدای ناکرده کسی کار بدی انجام بدهد، آن کارهایش نیز بر روی هم انباشته می شود و سرانجام، کوهی از بدی ها برایش به وجود می آید و ذخیره می شود.

مطمئن هستم که تو دوست عزیز سعی می کنی قلک کارهایت را همیشه با خوبی ها پرکنی. کار خوب کردن، آدم را هر چه بیش تر به طرف خوب ها و خوبی ها پیش می برد.

قلک خوبی های تو همیشه سرشار باد!